Bim-Bam powstał z bardzo konkretnej potrzeby - zajęcia czymś małych łapek dziecka noszonego w chuście na plecach. Odkąd moje dziecko zrobiło się wystarczająco duże, żeby mu łapki z chusty wyjąć, potrzeba ta stała się dość istotna. Małe łapki nie zajęte zabawką mają dziwną tendencję do znajdywania sobie innych ciekawych obiektów - patrz włosy i biżuteria noszącego. Ważne jest przy tym, żeby zabawka była miękka - przedmioty twarde i kanciaste są bardzo szybko eliminowane z gry, zwykle po pierwszym zarobieniu nimi w ucho przez rodzica ;)

Pomysł na wzór ośmiornicy powstał spontanicznie, kiedy w sklepie natrafiłam przypadkiem na parę kolorowych, pasiastych rękawiczek, które co prawda nijak nie pasowałyby mi jako element stroju, ale na zabawkę nadawały się znakomicie.

Tasiemka i klamra służą temu, żeby móc zabawkę przyczepić do chusty lub swojej odzieży, względnie do wózka / fotelika samochodowego, na wypadek, gdyby dziecku spadła. Testowałam różne inne wersje zaczepów i żadna z nich nie trzymała wystarczająco dobrze. Stąd świadomy wybór takiego rozwiązania - więcej piszę o tym tutaj, w części dotyczącej bezpieczeństwa.

Nazwa stwora jest autorstwa mojego synka. Kiedy pokazałam mu zabawkę, złapał za taśmę i zaczął nią radośnie bujać wołając przy tym "bim-bam, bim-bam!" (był wtedy na etapie fascynacji wahadłem od zegara). I tak już zostało...